Drugi svetski rat ostavio je u srpskoj zemlji slojeve misterija: nemačko blago pokradeno iz muzeja i privatnih kolekcija, partizanske blagajne skrivane od neprijatelja, savezničke fondove isparabolisane kroz mreže otpora, i privatna blaga civila zakopana u strahu od rata.
Ovčarsko-kablarska klisura, dom više od desetak pravoslavnih manastira, bila je jedno od ključnih skrovišta partizanskog pokreta. Manastiri su skrivali ljude, oružje — i prema nekim izvorima — zlatne rezerve koje su dostavljali saveznici iz Britanije i SAD avionima na slobodnim teritorijama.
Britanski SOE (Special Operations Executive) dokumenti delimično deklasifikovani 1990-ih otkrivaju da je u periodu 1943–1944. u Srbiju airdropovano više od 500.000 zlatnih funti za finansiranje otpora. Deo tog novca nikada nije ušao u partizansku kasu — preusmeren je ili skriven od strane lokalnih komandanata.
Posebno je zanimljiva priča o "Ravnogorskom zlatu" — navodni fondovi Dragoljuba Mihailovića koji su nestali 1945. Jugoslovenska tajna policija OZNA sprovodila je intenzivnu istragu od 1945. do 1949. ali je zvanično saopštila da blago nije pronađeno.
Nemačko povlačenje 1944. takođe je ostavilo trag: Artefakti iz Narodnog muzeja Beograda opljačkani 1941. nikada nisu u potpunosti vraćeni. Deo nemačke kolekcije procenjuje se da leži u depou negde u Austriji ili Nemačkoj — ali deo se možda vratio u Srbiju skriven od strane nemačkih oficira koji su planirali postratnu emigraciju.